 Lahat ng luho meron ka, pero masaya kaba?
Wag takikuran ang pinagmulan,
inggrato ka matatatakan...
Wag malunod sa isang basong tubig,
baka sa susunod ni hindi ka maka igib...
Wag manggamit ng tao para umangat ang sariling estado...
Wag mamangka sa dalawang ilog baka ka lumubog...
Binabalak ungusan ang buong mundo,
pero wag ka sana mang apak ng tao...
Sana makonsensya ka,
hindi lahat ay kompitensya...
Isipin kung tama ang landas na tinatahak,
baka bigla kang mapahamak...
Tigilan ang pagiging ganid,
tumahimik nalang sa isang gilid...
Mag isip ka ng malalim...
Sino nga ba ang talagang nag mamahal saakin... 
My Lakbayan grade is C+! How much of the Philippines have you visited? Find out at Lakbayan! Created by Eugene Villar.
parepareho ang sintomas...
hindi makatulog,
hindi makakain...
itim ang ilalim ng mata,
tinitigyawat...
pumikit ka naman... mag muni muni...
isipin kung tama ba?
kailan?
paano?
wag kang adik...
trabaho, pag ibig, bisyo...
mag pahinga...
mahalin ang sarili...
pumirme sa isang tabi...
pumikit ka...
Sabi ng sipsip...
teacher,teacher, i love you!
kahit tumuwad, i do
<
May mga kilala akong guro...
may mahilig sa pokpok,
may palagopok,
meron ding sabog at puti ang buhok.
pag dating sa klase,
ang ibang estudyante kulang sa diskarte...
merong bibig ay matalim,
ubod naman ng itim...
merong makwarta,
wala namang kwenta...
merong magaling,
wala namang dating...
merong maboka,
kasi puro toma...
meron ding astig,
pero palaging wasting.
Ang buhay estudyante, dapat maraming diskarte...
Wag ka ng umasa sa mga gurong puro paasa.
Tumayo sa sariling paa,
wag yung pahigop higop pa ng tsa-a.
Lawak-lawakan, sensitibo naman...
Pagpapatawad ang bukang bibig...
Nasaan ito? Inagos na ba ng tubig?
Ang lakas mang lait, akala mo'y mabait.
Kaya ka palaging bigo, di ka madaan sa biro.
Walang taong perpekto sa mundong ito,
Bakit ang taas ng tingin mo sa sarili mo?
Hindi ka totoong tao, turing ko ngayon sayo'y abo...
Ang pinagsamaha'y mistulang naglaho,
tignan mo muna ang baho mo!
Isipin mong bilog ang mundo,
makikita mo... hihindian ka rin ng ibang tao.
Ikaw ay sensitibo, wala nakong magagawa sayo.
Palaging nagbabalat-kayo,
Hoy! hindi ka totoo!
Hindi lahat ng tao marunong umintindi.
Putang ina... wala kang kasing tindi!
Kawawa ka, buhay mo'y walang kulay...
dahil sensitibo ang takbo ng iyong buhay.
| |
